Ανήκω σε μια γενιά που δεν μεγάλωσε με smartphone ή tablet στο χέρι. Σήμερα, όμως, ως μητέρα δύο κοριτσιών, βλέπω καθημερινά πόσο εύκολα μια οθόνη ή τα social media μπορούν να γίνουν αντικείμενο έντασης ή διαμάχης. Πόση ώρα είναι «λογική»; Πότε η χρήση γίνεται ανάγκη; Πότε ξεπερνά το όριο; Αυτά τα ερωτήματα δεν απασχολούν μόνο τις οικογένειες. Οφείλουν να απασχολούν και την Πολιτεία. Σε αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση για την απαγόρευση της χρήσης social media από ανηλίκους κάτω των 15 ετών δεν είναι ιδεολογική εμμονή ούτε αυταρχική παρέμβαση. Είναι συζήτηση ευθύνης. Όπως το κράτος θέτει ηλικιακά όρια για την κατανάλωση αλκοόλ ή την οδήγηση, έτσι οφείλει να θέτει όρια και στον ψηφιακό χώρο, όταν διακυβεύεται η ψυχική υγεία των παιδιών.